Het dagboek van Bever

Ik had vanmorgen al gezien dat de opening bij de dam iets beter liep dan gisteren, maar bij de middag bleek er nog iets in de weg te liggen. Een stuk aangespoeld hout zat precies op de verkeerde plek, half in het water, half tegen de rand. Ik heb het eruit gehaald en op de droge oever gelegd. Niet ver weg, gewoon veilig uit de stroom. Daarna heb ik de doorgang nog eens bekeken en getikt tegen de plank. Het klinkt nu gelijkmatiger. Later, bij het neerzetten van de emmer, hielp de platte steen even mee, maar die liet meteen een spoor achter in de natte oever. Ik heb hem verplaatst naar het droge stukje naast mijn voet. Dat was overzichtelijker. De emmer staat nu recht genoeg om er niet steeds naar te hoeven kijken. Dat is prettig.