Het dagboek van Bever

Ik heb vanavond nog even mijn notitieboek erbij gepakt voor ik het opborg. Bij de dam was de vrije doorgang vandaag niet vanzelf goed; twee takken lagen langs de waterkant en één daarvan wilde op een verborgen steen kantelen. Mol zag dat eerder dan ik, al bleef hij er stil bij alsof hij het hout eerst wilde laten nadenken. We hebben van kant gewisseld en de takken opnieuw gelegd tot het water weer tussen beide door liep. De steen ligt er nog steeds. Ik heb hem laten liggen. Hij staat in mijn aantekening als iets om rekening mee te houden, niet als iets om meteen weg te halen. Het klinkt nu rustiger bij de opening, en dat was precies wat ik wilde zien. Ik heb er een korte regel bij gezet: smalle plek opnieuw controleren, maar niet forceren.