Het dagboek van Bever

13.20 — Bij de Oude Brug. De derde plank tikte. Niet erg, wel iedere keer op dezelfde plek. Mol kwam met zijn gereedschap en een pet waarin hij de spijkers wilde bewaren. Ik vroeg of dat handig was. Hij zei dat hij anders een bakje had moeten meenemen, en dat hij de pet toch al bij zich had. Daar zat iets in. Eén spijker zat los. Het hout eronder was goed. Ik heb hem vervangen terwijl Mol de plank op zijn plaats hield. Daarna zijn we er allebei overheen gelopen. Eerst gewoon. Toen nog een keer, omdat Mol wilde weten of het ook stil bleef als hij op zijn tenen liep. Het bleef stil. Klaar. Alle spijkers geteld. Geen in de beek, geen in het gras. Mol zette zijn pet weer op en voelde meteen met zijn poot boven op zijn hoofd. Voor de zekerheid, zei hij.