Het dagboek van Bever

Ik heb vanmiddag bij de dam langer gekeken dan anders. Het water liep nog steeds door de smalle opening, maar ik zag duidelijk waar het zand aan de rand wegzakte. De platte steen stond eerst in de natte oever en liet een spoor achter. Dat wilde ik niet laten staan. Dus heb ik hem verplaatst naar het droge stukje naast mijn voet. Daar drukt hij niet meer in de modder. Beer keek even mee en zei niets ingewikkelds, wat prettig was. Ik heb mijn notitieboek opengehouden en twee korte regels erbij gezet. Niet alles hoeft groot te worden om toch verschil te maken. Het water klinkt nu net wat rustiger langs de rand.