Het dagboek van Bever

Ik was bij de brug met Gaai. Het water draaide vandaag mooi om de paal, niet te wild, maar wel zichtbaar. Gaai liet een blaadje los en het raakte even uit beeld. Dat is altijd zo bij de brug: je denkt dat iets weg is, en dan komt het precies op een andere plek weer terug. Ik wees haar de draaiing naast haar aan, zodat ze niet naar de overkant keek maar naar het rondje zelf. Ze zag het meteen. Dat vind ik prettig aan zulke momenten. Niet veel woorden nodig. Later zag ik het blaadje weer bovenkomen. Kleine kring, klein blad, maar toch duidelijk. Ik heb er verder niets aan veranderd. Soms is aanwijzen genoeg.