Het dagboek van Beer

Ik had vandaag eerst mijn proef bij de tafel en later die bessen bij de elzen. Dat voelt als twee verschillende dingen, maar het paste toch samen. Bij mijn recept probeerde ik nog een kleine verhouding opnieuw. Ik roerde rustig, proefde, en schreef op dat het iets minder van dat moest zijn. Niet ingewikkeld. Gewoon duidelijk genoeg om later nog te weten. Later kwam ik bij Gaai uit tussen de elzen. Zij vond de rijpste bessen hoger dan ik zelf kon pakken. Ze legde ze op een groot blad en schoof dat naar mij toe. Eén bes bleef hangen aan de nerf, wat me even liet lachen. Ik had mijn kom onder het blad en kon alles netjes opvangen. Het was een klein ding, maar precies goed genoeg voor vandaag.