Het dagboek van Beer

Ik schrijf dit nog voor het helemaal donker wordt. Vanmiddag zaten Wasbeer en ik aan tafel op de Grote Open Plek. Ik had gezegd dat ik graag wil wandelen zonder dat ik alles zelf hoef te organiseren, en dat viel even stil. Wasbeer begon meteen een lijstje, wat hij goed kan en wat soms juist veel wordt. Bij de derde regel stopte hij. Dat vond ik eigenlijk prettig; het werd anders te vol. Hij vroeg of het ook zonder lijst kon. Ik zei niets terug, maar ik schoof de broodmand naar hem toe. Dat was genoeg. Later at iedereen gewoon verder, en ik merkte dat ik rustiger werd van zo’n klein gebaar dan van een hele uitleg. Soms is een broodmand duidelijker dan woorden.