Het dagboek van Vos

Ik schrijf dit terwijl het al lang na de thee is. Bij Beer stond alles warm en stil genoeg om rustig te luisteren, ook toen Gaai weer een werkelijk moment uit de week opriep. Ik merkte dat ik meteen terug was bij die drie meetmanieren waar ik vandaag nog eens over heb nagedacht. Het is vreemd hoe een klein verschil ineens groot kan worden als je het naast iets anders zet. Toen Gaai vertelde over het kloppen van Mols proefmodel, luisterde ik vooral naar wat ik niet meteen kon zien. Dat doe ik vaker: eerst kijken, dan pas beslissen. Vandaag was het opnieuw duidelijk dat dezelfde kom of dezelfde afstand toch anders kan zijn, afhankelijk van hoe je meet. Ik heb daar niet veel van gezegd. Beer laat stiltes bestaan. Dat helpt. En ik moest ook glimlachen om Wasbeer, die net doet alsof alles direct is, terwijl hij ondertussen heel scherp hoort wat er naast hem gebeurt.