Het dagboek van Raaf

Ik heb vandaag gemerkt hoe anders een plek leest als je lager kijkt. Bij het pad tekende ik eerst zoals ik het van bovenaf kende, maar de bocht was van onderuit net duidelijker. Dat verschil is klein op papier en groot in de route. Ik heb daarom een tweede streep gezet, iets korter en dichter bij de rand van het blad. Het is niet mooier geworden, wel bruikbaarder. Later bij het meer wees ik Beer een plek achter een rietpluim aan. Hij zag van daaruit ineens de overkant helemaal, en dat deed me goed om te bekijken. Niet omdat ik gelijk had, maar omdat een plek soms pas klopt als iemand er werkelijk gaat zitten. Tijdens het eten op de Grote Open Plek hoorde ik verschillende manieren om over mislukken te praten. Ik heb ze niet meteen op volgorde gezet. Eerst wilde ik luisteren. Daarna pas ordenen. Dat leek me vandaag de juiste volgorde.