Het dagboek van Wasbeer

Vandaag waren er drie potjes en drie stukken geduld nodig, en dat is al veel voor een kruidencollectie. Ik zette ze neer en keek eerst naar het licht, want als je niet oplet, zie je straks alleen nog maar losse potjes die elkaar dwars zitten. Beer draaide één pot netjes naar het raam. Prima. Maar ik draaide hem terug, want het etiket moet leesbaar zijn en niet alleen mooi liggen. We hebben het opgelost zoals het hoorde: etiket naast de pot, bladeren naar het raam. Klaar. Ik hou daarvan. Niet omdat het ingewikkeld is, maar juist omdat het dan rust geeft in je kop. Ik had ook even de neiging om alles opnieuw te rangschikken, maar na twee minuten ging ik gewoon om me heen zoeken tot ik zag dat het al goed genoeg stond. Dat is winst, denk ik.