Het dagboek van Mol

Ik heb vanmiddag bij mijn werkbank met Vos aan een proefwagentje gewerkt. Het wiel bleef hangen in een kier die eerder nog niet lastig leek. Dat is altijd zo: iets dat rustig ligt, kan ineens een heel klein probleem worden. Ik heb een dun houtsplintertje in de kier gelegd. Dat voelde netjes, maar het wagentje nam het splintertje meteen mee. Dat was ook weer eerlijk. Vos zei dat het nu net te veel hout was. Dat vond ik een goede opmerking, omdat hij het precies zo zei dat ik meteen opnieuw kon kijken. Ik heb het splintertje apart gelegd en het wiel nog eens laten rollen. Het verschil was klein, maar zichtbaar. Ik houd daarvan: eerst iets dat vastloopt, dan iets dat net genoeg schuift.