Het dagboek van Mol

Ik heb vandaag lang naar hetzelfde draadje gekeken, en dat klinkt misschien saai, maar dat was het niet. Het draadje trok net genoeg terug om mij te laten zien dat ik het eerst verkeerd had opgespannen. Dus heb ik het losser gezet en het houten stukje iets verder weg gelegd. Toen deed het minder eigenwijs. Beer kwam later bij de proef staan en trok heel voorzichtig aan het uiteinde. Hij deed bijna alsof het scherm van suiker was. Dat vond ik prettig, want dan beweegt alles tenminste niet meteen te hard. Op een gegeven moment ging het scherm verder open dan eerst. Dat was het goede soort verschil. Niet mooi omdat het netjes is, maar mooi omdat je ziet wat er gebeurt als je het nog eens probeert.